تاج صحرائي
سنڌ جي برک اديب، شاعر، قديم آثارن جو عالم ۽ محقق، -تاج- صحرائيءَ جو اصل نالو -تاج- محمد ولد نورمحمد ميمڻ هو. هن 11 سيپٽمبر 1921ع تي شڪارپور ۾ جنم ورتودادوءَ ۾ طالب الموليٰ هاءِ اسڪول ،علامه آءِ. آءِ. قاضي پبلڪ لائبرري دادو شهر ۾ قائم ڪئي.”هسٽاريڪل سوسائٽيون“ ٺهيون. پاڻ ”رني ڪوٽ“ سيمينار جو آرگنائيزر. قلندر لعل شهباز ميلي ڪميٽيءَ جو سيڪريٽري رهيو. زندگيءَ جي آخري سال کيس ”شهباز اوارڊ“ پڻ مليوتاج صحرائي هڪ عالم، آرڪيالاجي ۽ انٿراپالاجيءَ جي ماهر هئڻ سان گڏوگڏ قومي درد رکندڙ .هن قديم تهذيب تي ”سنڌو تهذيب “ نالي سان هڪ شاهڪار ڪتاب (1) ”سُر سارنگ“ (مقالو)، (2) ”پڻي لوڪ“ (مقالو/ ليڪچر: 1996ع)، (3) ”دادو ضلعو- جاگرافيءَ ۽ -تاريخ جي آئيني ۾“، (4) ”کيرٿر جبل “، (5) ”گورک چوٽي“ (مقالو/ ليڪچر: 1997ع)، (6) ڪتاب “Lake Manchar” (1997ع) ۽ (7) ”نيڻين ننڊ اکوڙ“ (شاهه لطيف بابت مضمونن جو ڪتاب: 2001ع) قابلِ ذڪر آهن کيس پاڪستان سرڪار طرفان ”تمغهءِ حسن ڪارڪردگي“ ۽ ٻيا اعزاز به مليا. هن 28 -آڪٽوبر- 2002ع تي وفات ڪئي ۽ سندس آخري آرامگاهه دادو شهر ۾ آهي
10-28